پژوهشگاه رنگ با همکاری انجمن علمی رنگ ایران علوم و فناوری رنگ 1735-8779 11 2 2017 06 22 Printability Comparison of Several Types of LDPE Treated by Plasma and Corona مقایسه چاپ‌پذیری انواع مختلف پلی‌اتیلن سبک به روش پلاسما و کرونا 113 120 76216 FA محمد مهدی صالحی گروه فرمولاسیون و توسعه کاربرد مواد شیمیایی و پلیمری، پژوهشکده توسعه فناوری های شیمیایی، پلیمری و پتروشیمی، پژوهشگاه صنعت نفت مریم عطایی فرد گروه پژوهشی علوم و فناوری چاپ، موسسه پژوهشی علوم و فناوری رنگ و پوشش سیامک مرادیان قطب علمی رنگ، موسسه پژوهشی علوم و فناوری رنگ و پوشش Journal Article 1970 01 01 The adhesion is defined as attraction between the ink and substrate. For good wetting characteristics and consequently achieve acceptable adhesion between the polymer surface and ink, the surface energy of polymeric substrates, is one of the critical parameters and Surface energy of the substrate should be higher than the surface tension of the ink. Despite the sound features of low density polyethylene polymers which make it suited for used in the many industries like packaging, low surface energy of this polymer caused problems with printing on this polymer. Thus, many methods are utilized to improve the printability of this polymer. The objective of this study is in investigating the printability of low density polyethylene after using two methods of treatment; plasma and corona behalf. Contact angle, adhesion tape tests, AFM, SEM was used to determine the quality of provision. Results indicated a better performance of plasma treatment in comparison with corona, both in terms of initial adhesion and durability of this adhesion. چسبندگی به عنوان وجود کشش و جاذبه بین مرکب و زیرآیند تعریف می‌شود. برای داشتن خصوصیات ترشوندگی مناسب و در نتیجه حصول چسبندگی قابل قبول بین سطح پلیمر و مرکب اعمال شده بر روی آن، انرژی سطحی فیلم پلیمری، یکی از مشخصه‌های بحرانی محسوب می‌شود و انرژی سطحی فیلم معمولا باید بالاتر از کشش سطحی مرکب باشد. برخلاف ویژگی‌های فنی مناسب پلی‌اتیلن سبک به عنوان یکی از پرمصرف‌ترین پلیمرهای مورد استفاده در صنایع بسته‌بندی، پایین بودن انرژی سطحی این پلیمر سبب گردیده تا عملیات چاپ بر روی سطح فیلم‌های بسته‌بندی برپایه این پلیمرها با مشکلاتی روبرو گردد. بنابراین روش‌های متعددی برای آماده‌سازی این پلیمر به کار گرفته شده است. در این تحقیق قابلیت آماده‌سازی دو روش پلاسما و کرونا مورد مقایسه قرار می‌گیرد. از آزمون‌های اندازه‌گیری زاویه تماس، طیف‌سنجی ATR- FT-IR، SEM، AFM و آزمون چسبندگی نواری برای بررسی کیفیت آماده‌سازی استفاده شد. نتایج به دست آمده حکایت از کارایی بهتر روش پلاسما در مقایسه با روش کرونا هم از نظر میزان چسبندگی اولیه و هم دوام این چسبندگی دارد. https://jcst.icrc.ac.ir/article_76216_daefb8348fcb858c3b8abbc80a600334.pdf