پژوهشگاه رنگ با همکاری انجمن علمی رنگ ایران علوم و فناوری رنگ 1735-8779 9 3 2015 09 23 Evaluation of Color and Structural Changes in Wood Modified Nano-Tio2 and Nano-ZnO as UV Protection بررسی تغییرات رنگی و ساختاری چوب اصلاح‌شده با نانوذرات دی‌اکسید تیتانیم و اکسید روی به‌عنوان محافظ پرتو UV 207 216 76163 FA دانیال هرندی دانشکده مرمت، دانشگاه هنر اصفهان حسین احمدی گروه مرمت اشیاء تاریخی و فرهنگی، دانشکده مرمت، دانشگاه هنر اصفهان محسن محمدی آچلویی گروه باستان‌سنجی، دانشکده حفاظت و مرمت، دانشگاه هنر اصفهان Journal Article 1970 01 01 Recently, the use of nanoparticles UV-absorber to protect the artworks of cellulosic and lignocellulosic has a special place. In this study, white poplar wood samples treated with dispersions of Nano-Tio2 and Nano-ZnO at two doses of 1% and 2% was investigated. The samples were placed under accelerated aging of UV-B irradiation. Structural changes were investigated by application of spectro-colorimeter and ATR-FTIR spectroscopy. Results showed that 1% of Nano-TiO2 little ability to protect from UV-irradiation. increasing the dose of nanoparticles increases the crystallinity index and amorphous cellulose degradation in the area. Treated with Nano-ZnO reduced degradation of lignin and polysaccharides in wood, and increasing the dose of nanoparticles added ability to protect against UV-irradiation. Increase of the both nanoparticles caused reduction of the darkens and the total colour difference (DE*). Treated samples with Nano-ZnO had total colour difference less than the titanium dioxide. Generally, zinc oxide nanoparticles have better ability of titanium dioxide to protection of wood against UV irradiation. اخیراً استفاده از نانوذرات جاذب UV جهت حفاظت از آثار سلولزی و لیگنوسلولزی، جایگاه ویژه‌ای یافته است. در این پژوهش نمونه چوب صنوبر کبوده تیمارشده با پراکنش نانوذرات دی‌اکسید تیتانیم و اکسید روی، در دو غلظت 1 و 2 درصد مورد مطالعه قرار گرفت. نمونه‌ها با استفاده از لامپ UV-B تحت کهنگی تسریعی قرار داده شدند. ارزیابی ساختاری نمونه‌ها با استفاده از آزمون طیف‌سنجی زیر‌قرمز - بازتاب کل تضعیف‌شده تبدیل فوریه (ATR-FTIR) و رنگ‌سنجی انجام شد. نتایج نشان داد غلظت 1 درصد از نانوذرات دی‌اکسید تیتانیم، توانایی کمی در حفاظت از پرتو UV دارد و افزایش غلظت نانوذرات موجب افزایش شاخص بلورینگی و تخریب در ناحیه بی‌شکل سلولز می‌شود. تیمار با نانوذرات اکسید روی موجب کاهش تخریب در لیگنین و پلی‌ساکاریدهای چوب شده و افزایش غلظت نانوذرات بر توانایی حفاظت چوب در برابر پرتو UV افزود. افزایش غلظت هر دو نانوذرات موجب کاهش تیرگی و تغییرات کلی رنگ (E) شد و نمونه تیمار با نانوذرات اکسید روی E کمتری نسبت به دی‌اکسید تیتانیم داشت. به‌طورکلی، نانوذرات اکسید روی کارایی بهتری نسبت به دی‌اکسید تیتانیم در حفاظت چوب در برابر پرتو UV داشت. https://jcst.icrc.ac.ir/article_76163_6d6cf66db9e0fef1213ea8a5559bbe95.pdf