پژوهشگاه رنگ با همکاری انجمن علمی رنگ ایران علوم و فناوری رنگ 1735-8779 2 2 2008 06 21 Removal of C.I. Acid Blue 292 using Polyaluminum Chloride حذف رنگزای اسید آبی 292 با استفاده از پلی‌آلومینیوم کلرید 87 94 75918 FA مریم حسنی زنوزی دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر سید محمدرضا علوی مقدم دانشکده مهندسی عمران و محیط زیست، دانشگاه صنعتی امیرکبیر مختار آرامی دانشکده مهندسی نساجی، دانشگاه صنعتی امیرکبیر Journal Article 1970 01 01 This study aims to investigate the performance of polyaluminum chloride (PAC) as a coagulant to remove Acid blue 292 (AB292), which is used widely in textile industry in Iran. The effect of pH, coagulant dosage, kaolinite (as a natural coagulant aid), and initial dye concentration were examined in the coagulation process with PAC. Results showed that the optimum pH range to remove AB292 was 6-8. In such conditions, the dye removal using 40 mg/L of PAC was more than 83%. This dosage (40 mg/L) was considered as the optimum dosage of PAC to remove AB292. Addition of kaolinite as a coagulant aid increased the efficiency of the process. With the aid of 40 mg/L kaolinite, dye removal efficiency increased by 30% when the coagulant dosage was 30 mg/L. As the initial dye concentration increased, the dye removal efficiency decreased, so that the efficiency for dye concentrations of 25 and 250 mg/L was 95% and 21%, respectively. هدف از این تحقیق، بررسی شرایط کاربرد و عملکرد پلی‌آلومینیوم کلرید به عنوان یک ماده منعقدکننده در حذف رنگزای اسید آبی 292 است که یکی از رنگزاهای اصلی مورد استفاده در صنعت نساجی ایران می‌باشد. برای این منظور تأثیر pH، غلظت ماده منعقدکننده، غلظت اولیه رنگزا، و نیز تأثیر کائولینیت به عنوان یک کمک منعقدکننده طبیعی برای حذف رنگزای مذکور، مورد آزمایش و بررسی قرار گرفت. بر اساس نتایج به دست آمده، مناسب‌ترین محدوده pH برای حذف رنگزا توسط پلی‌آلومینیوم کلرید، 8-6 می‌باشد و تحت این شرایط، با استفاده از mg/L 40 پلی‌آلومینیوم کلرید، میزان حذف رنگزای مورد نظر بیش از 83% است که این غلظت به عنوان غلظت بهینه پلی‌آلومینیوم کلرید برای حذف رنگزای مذکور انتخاب شد. افزودن کائولینیت به عنوان کمک منعقدکننده، بازدهی فرآیند را به طور نسبی افزایش داد که بیشترین افزایش بازدهی (%30) با افزودن mg/L 40 کائولینیت به فرآیند به دست آمد. همچنین بر اساس نتایج به دست آمده، افزایش غلظت رنگزا، موجب کاهش بازدهی فرآیند شد به طوری که میزان حذف برای رنگزا با غلظت 25 و mg/L 250 به ترتیب 95% و 21% بود. https://jcst.icrc.ac.ir/article_75918_062c233e0c1c67897d7c82628ba3cb6e.pdf